منوی اصلی سایت

منوی موضوعات سایت

اتیسم چیست؟ نشانه‌ها-علایم رفتاری-ویژگی‌ های تشخیصی

اتیسم چیست؟ نشانه‌ها-علایم رفتاری-ویژگی‌ های تشخیصی

اتیسم یک اختلال رشدی عصبی (Neurodevelopment) است که از ابتدای دوران کودکی شروع می شود. اصطلاح اتیسم را می توان واژه ای نسبتا جدید دانست که از ابتدای سده بیستم برای اولین بار وارد متون روانپزشکی شد. ریشه آن از زبان یونانی (autos) است و به معنای خود (self) است و بیانگر حالتی است که فرد ارتباط اجتماعی خود را از دست می دهد.

معرفی اتیسم

یوگن بلولر روانپزشک سویسی در سال ۱۹۱۱ برای توصیف برخی از علائم اسکیزوفرنی برای اولین بار از این واژه استفاده کرد. در دهه ۱۹۴۰ پزشک و محقق آمریکایی لئو کانر برای توصیف رفتار ۱۱ کودک که تشخیص آنها در هیچ یک از بیماری های شناخته شده قرار نمی گرفت از این کلمه استفاده کردند.

همزمان با کانر، آسپرگر هم در آلمان نوعی دیگر از این اختلال را معرفی کرد که بعد ها با همین نام شناخته شد. از آن زمان تا کنون به دلیل چند وجهی بودن و وسعت فراگیری اختلال٬ اصطلاح اتیسم بارها و بارها باز تعریف و تکمیل شده است.

ملاک های تشخیصی این اختلال هم در ادوار مختلف دست خوش تغییرات اساسی شده است. بر حسب اینکه در هر دوره کدام یک ار مکاتب روانشناسی غالب بوده است ملاک های تشخیصی متنوع بوده اند اما آنچه که تا امروز در بحث نشانه شناسی ثابت بوده اختلال در رفتار های اجتماعی است که ویژگی بارز آن است.

علایم اتیسم در کودکان

علایم اتیسم در کودکان

ویژگی های تشخیصی بیماری اتیسم در DSM-V

ملاکهای تشخیصی در DSM-V  تنها شامل ۲ زمینه است. نخست، حوزه تعامل و ارتباط اجتماعی و دوم، علایق و فعالیت های تکراری و محدود. در DSM-V نقایص در تعاملات اجتماعی و ارتباطات به بهترین شکل در حوزه نخست قرار داده شده اند در حالیکه رفتارهای تکراری و محدود و خصوصیات گفتاری غیر معمول به خوبی در حوزه دوم جایگزین شده اند.

وجود نقایصی در ارتباطات و تعاملات اجتماعی در  زمینه های گوناگون

  1.  نقایصی در تقابل اجتماعی و عاطفی، برای مثال رفتار های اجتماعی غیر عادی و شکست در گفتگوهای رو در رو، کاهش یافتن علایق مشترک،عواطف، یا احساسات، شکست در شروع تعاملات اجتماعی و یا پاسخ به آن.
  2. نقص در رفتار های ارتباطی غیر کلامی مورد استفاده برای تعاملات اجتماعی، برای مثال کمبود یکپارچگی ارتباطات کلامی و غیر کلامی، ناهنجاری هایی در تماس چشمی و زبان بدن یا نقایصی در فهم و کاربرد ایما و اشارات، نبود کامل حالات چهره و ارتباطات غیر کلامی.
  3. نقایصی در رشد، ادراک و فهمیدن ارتباطات، برای مثال مشکلات در سازگاری رفتاری در زمینه های اجتماعی گوناگون، مشکلاتی در مشارکت در بازی های تخیلی یا در دوست یابی، فقدان تمایل به همسالان.

الگوهای علایق، فعالیتها و رفتارهای تکراری و محدود از علایم اتیسم

  1. فعالیت های حرکتی تکراری و کلیشه ای، استفاده کلیشه ای و غیر معمول از اشیاء یا گفتار (حرکت های ساده کلیشه ای، به خط کردن اسباب بازی ها و حرکتهای پروانه ای، اکولالیا و تعابیر شخصی)
  2. پافشاری بر یکنواختی، پیروی بدون انعطاف از امور روزانه یا الگوها یا رفتار های کلامی یا غیر کلامی تشریفاتی (برای مثال پریشانی شدید در اثر کوچکترین تغییر، مشکلات با تغییرات، الگوهای فکری جامد، مراودات تشریفاتی، نیاز به حفظ خط سیری ثابت در امور روزانه و یا خوردن یک غذا هر روز).
  3. محدودیت فراوان در اثر علایق ثابت که در شدت یا مرکز توجه بودن غیر عادی هستند. (برای مثال وابستگی و تمایلات شدید به اشیاء غیر معمول، علایق افراطی محدود یا ثابت).
  4. بیش واکنشی یا کم واکنشی به درون داد حسی یا علایق غیر معمول در جنبه های حسی در محیط (نشان دادن بی تفاوتی به درد یا فشار، پاسخهای مغایر به صداها یا نسوج خاص و یا پاسخ افراطی به بوها یا لمس شدن، شیفتگی دیداری به نورها یا حرکت).
  5. بیشتر نشانه ها اتیسم می بایستی در نوزادی و خردسالی مشاهده شود (اما ممکن است تا زمانی که نیاز های اجتماعی، ظرفیتهای محدود در این زمینه را نمایان سازد، به طور کامل آشکار نگردد، یا اینکه ممکن است به وسیله راهبردهای یادگرفته شده در مراحل بعدی زندگی پوشیده شده باشد).
  6. علائم موجب آسیبهای مهم در امور اجتماعی، حرفه ای یا دیگر زمینه های مهم در عملکرد فعلی فرد گردیده باشد.
  7. این اختلالات به واسطه نقص در عملکرد هوش یا تاخیر در رشد کلی نمایان نمی شود (اختلالات رشدی هوشی). ناتوانی هوش و اختلال طیف اُتیسم اغلب با هم رخ می دهد، و هر دو همزمان نمایان می گردد.
14 ژانویه 2018
فرهاد پاریاو

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *